„Każdy człowiek, niezależnie od swojej sytuacji życiowej, potrzebuje miłości i miłosierdzia.”
Papież Franciszek, Amoris Laetitia


Współczesna kultura stawia młodych ludzi przed wieloma trudnościami, które wpływają na decyzję o założeniu rodziny. Presja niepewnej przyszłości, brak stabilności ekonomicznej, trudności na rynku pracy czy w czasie studiów, wszystko to sprawia, że ślub i życie w sakramentalnym małżeństwie bywa odkładane na bliżej nieokreśloną przyszłość. Równocześnie świat proponuje wiele alternatywnych form życia, które nierzadko zniechęcają do wyboru drogi małżeństwa. Papież Franciszek zauważał, że „w wielu krajach młodzi często odkładają ślub z powodu problemów ekonomicznych, problemów z pracą bądź ze studiami”, a także z powodu lęku przed odpowiedzialnością, przekonań ideologicznych czy obserwacji nieudanych małżeństw (por. Amoris laetitia, 40).
Związki niesakramentalne stają się faktem społecznym, którego nie można pomijać. Wiele osób żyjących w takich relacjach tworzy dom, wychowuje dzieci, poszukuje miłości i stabilizacji. Kościół, pozostając wierny prawdzie o nierozerwalności małżeństwa, nie zamyka się na te osoby, ale pragnie towarzyszyć im w codzienności i prowadzić ku pełniejszemu odkryciu wartości małżeństwa sakramentalnego. Duszpasterstwo rodzin wskazuje, że potrzebne są „słowa, motywacje i świadectwa”, które będą budziły w młodych ludziach pragnienie wielkoduszności i zdolność do podjęcia wyzwania, jakim jest małżeństwo (por. Amoris laetitia, 40).
Kościół nie potępia osób żyjących w związkach niesakramentalnych, ale otacza je troską i zaprasza do udziału w życiu wspólnoty, zwłaszcza poprzez modlitwę, uczestnictwo w liturgii i formację duchową. W duszpasterstwie szczególnie istotne jest podkreślenie piękna i bogactwa sakramentalnego małżeństwa, które – jak pisze papież Franciszek – „uwzniośla i udoskonala społeczny wymiar życia, przyznaje seksualności jej najwspanialszy sens, a jednocześnie promuje dobro dzieci” (por. Amoris laetitia, 205).
Zadaniem Kościoła jest zatem cierpliwe i pełne szacunku towarzyszenie, by osoby żyjące w związkach niesakramentalnych mogły odkrywać na nowo Ewangelię rodziny i w świetle Bożej miłości podejmować decyzje prowadzące ku pełni sakramentalnej wspólnoty małżeńskiej.